چرا بعضی برندها اسم شرکت را روی محصول نمینویسند؟
چرا بعضی برندها اسم شرکت را روی محصول نمینویسند؟
ممکن است نام روی بستهبندی یک محصول را بشناسید، اما نام شرکت تولیدکننده یا مالک آن برند چیز دیگری باشد. این موضوع به دلیل تفاوت میان نام برند، نام شرکت و استراتژی برندسازی اتفاق میافتد. بعضی شرکتها ترجیح میدهند هر محصول با هویت مستقل خودش شناخته شود و نام شرکت اصلی کمتر دیده شود.
تفاوت نام برند و نام شرکت چیست؟
نام شرکت به شخصیت حقوقیای اشاره دارد که مالک کسبوکار است یا فعالیت تولید، فروش و مدیریت برند را بر عهده دارد. در مقابل، نام برند همان نامی است که مشتری روی محصول، بستهبندی یا تبلیغات میبیند.
برای مثال، ممکن است یک شرکت چندین محصول را با نامهای تجاری متفاوت عرضه کند. مشتری هر محصول را با برند خودش میشناسد، اما مالکیت همه آنها به یک شرکت یا گروه شرکتی برمیگردد.
به زبان ساده:
- شرکت: مجموعه حقوقی و تجاری پشت کسبوکار
- برند: هویتی که محصول یا خدمت با آن به بازار معرفی میشود
- محصول: کالایی که با نام یک برند به مشتری عرضه میشود
بنابراین، نامی که روی محصول دیده میشود لزوماً نام شرکت تولیدکننده یا مالک آن نیست.
چرا شرکتها نام برند را از نام شرکت جدا میکنند؟
۱. ساخت هویت مستقل برای هر محصول
یکی از مهمترین دلایل، ایجاد هویت جداگانه برای محصولات است. شرکت ممکن است بخواهد هر برند شخصیت، مخاطب و جایگاه خاص خودش را داشته باشد.
برای نمونه، یک شرکت میتواند محصولات اقتصادی را با یک برند و محصولات لوکس را با برند دیگری عرضه کند. در این حالت، مشتری هر برند را با ویژگیهای مخصوص خودش میشناسد و لزوماً با نام شرکت مادر کاری ندارد.
۲. هدفگیری گروههای مختلف مشتریان
هر محصول ممکن است برای گروه متفاوتی از مشتریان تولید شود.
یک شرکت میتواند برای کودکان، خانوادهها، مشتریان حرفهای یا بازارهای خاص، برندهای جداگانه داشته باشد — همین دلیل است که بعضی شرکتها چند اسم در بازار دارند.
جدا کردن نام برند از شرکت کمک میکند پیام تبلیغاتی، طراحی بستهبندی و قیمتگذاری هر محصول با مخاطب آن هماهنگ شود.
۳. کاهش تأثیر مشکلات یک محصول بر سایر برندها
وقتی چند محصول با یک نام مشترک عرضه شوند، مشکل یکی از آنها ممکن است روی برداشت مشتری از همه محصولات تأثیر بگذارد.
اما در ساختار چندبرندی، هر محصول هویت مستقلتری دارد. در نتیجه، مشکل یا شکست یک برند لزوماً به همان اندازه به سایر برندهای متعلق به شرکت آسیب نمیزند. البته این جداسازی کامل نیست و در صورت آشکارشدن مالکیت مشترک، اعتبار شرکت همچنان میتواند بر همه برندها اثر بگذارد.
۴. امکان فعالیت در بازارهای متفاوت
گاهی یک شرکت در چند حوزه فعالیت میکند و نمیخواهد همه محصولاتش با یک نام شناخته شوند.
برای مثال، یک مجموعه ممکن است هم در حوزه مواد غذایی فعالیت داشته باشد، هم محصولات بهداشتی تولید کند و هم در بازار لوازم خانگی حضور داشته باشد. استفاده از برندهای جداگانه باعث میشود هر حوزه با هویت متناسب خودش معرفی شود.
۵. خرید یا مدیریت برندهای قدیمی
گاهی یک شرکت، برند دیگری را خریداری میکند اما نام شناختهشده آن را تغییر نمیدهد. دلیل این تصمیم میتواند حفظ اعتماد مشتریان، سابقه بازار و ارزش تجاری برند باشد.
در این حالت، برند همچنان با نام قبلی روی محصول دیده میشود، اما مالک آن ممکن است شرکت دیگری باشد. به همین دلیل، نام روی بستهبندی همیشه برای شناسایی مالک فعلی کافی نیست.
۶. طولانی بودن نام رسمی شرکت به دلیل الزامات قانونی
نامی که روی محصول دیده میشود، لزوماً همان نام رسمی و ثبتشده شرکت نیست. نام شرکت باید در مرجع ثبت شرکتها ثبت شود و ممکن است به دلیل الزامات قانونی، تفاوت با نامهای ثبتشده قبلی، فارسیبودن واژهها یا مشخصکردن نوع فعالیت، طولانی و چندبخشی باشد. برای مثال، نام رسمی یک شرکت ممکن است شامل چند واژه توصیفی مانند «تولیدی»، «بازرگانی»، «صنایع» یا عباراتی مرتبط با حوزه فعالیت باشد.
در مقابل، برند روی محصول باید کوتاه، ساده و قابلحفظ باشد تا مشتری بتواند آن را راحتتر به خاطر بسپارد و در تبلیغات و بستهبندی از آن استفاده کند. به همین دلیل، شرکت ممکن است محصولات خود را با یک نام تجاری کوتاه عرضه کند، اما نام کامل و حقوقی شرکت را در بخش اطلاعات تولیدکننده، مالک برند یا مشخصات محصول درج کند.
برای مثال، ممکن است نام رسمی شرکت «نو آوران فن آوازه» باشد، اما خدمات آن با نام کوتاه و مستقل «دیجیکالا» وارد بازار شود. در این حالت، جدا بودن نام برند از نام شرکت به معنای تفاوت مالک یا ارائه دهنده خدمات نیست؛ بلکه نام برند برای ارتباط با مشتری و نام شرکت برای شناسایی شخصیت حقوقی استفاده میشود.
14 سال • +2 هزار میلیارد ریال سرمایه ثبتی • شرکت دانش بنیان
9 سال • +هزار میلیارد ریال سرمایه ثبتی
مدلهای مختلف ارتباط برند و شرکت
برند زیرمجموعه شرکت
در این مدل، یک شرکت مالک یک یا چند برند است و محصولات با نام برندهای مختلف عرضه میشوند. نام شرکت ممکن است روی بستهبندی دیده نشود یا فقط در بخش اطلاعات حقوقی محصول درج شود.
برند مستقل با مالکیت شرکتی
گاهی برند کاملاً مستقل از نام شرکت معرفی میشود. مشتری ممکن است تصور کند با یک کسبوکار مستقل روبهرو است، درحالیکه برند متعلق به یک شرکت بزرگتر است.
برند تأییدشده توسط شرکت مادر
در برخی موارد، نام برند اصلی برجسته است اما نام شرکت مادر نیز بهصورت کوچکتر یا در بخش پشتی بستهبندی دیده میشود. این مدل به برند اجازه میدهد هویت خودش را داشته باشد و همزمان از اعتبار شرکت مادر استفاده کند.
چند برند متعلق به یک گروه
یک گروه شرکتی ممکن است چندین برند با نام، طراحی و مخاطب متفاوت داشته باشد. در این حالت، پیدا کردن ارتباط میان برندها و شرکتهای مالک آنها نیازمند بررسی اطلاعات ثبتی و مالکیتی است.
چطور بفهمیم یک برند متعلق به کدام شرکت است؟
برای پیدا کردن شرکت صاحب یک برند، بهتر است فقط به نام روی محصول اکتفا نکنید.
برای پیدا کردن شرکت صاحب یک برند، بهتر است فقط به نام روی محصول اکتفا نکنید؛ بررسی اطلاعات ثبتی شرکت مسیر مطمئنتری است.
میتوانید اطلاعات درجشده روی بستهبندی را بررسی کنید و سپس نام برند یا شرکت را در رسمیو جستوجو کنید.
اطلاعاتی که باید روی محصول بررسی کنید
به این موارد توجه کنید:
- نام تجاری یا برند
- نام شرکت تولیدکننده
- نام شرکت واردکننده
- نام شرکت صاحب امتیاز
- نشانی و اطلاعات تماس
- شناسه یا اطلاعات ثبتشده
- وبسایت رسمی برند
- نام شرکت درجشده در بخش اطلاعات حقوقی محصول
این اطلاعات میتوانند سرنخ اولیهای برای پیدا کردن شرکت مرتبط با برند باشند؛ اما برای اطمینان بیشتر، بهتر است اطلاعات شرکت و برند نیز با یکدیگر تطبیق داده شوند.
پیدا کردن شرکت صاحب برند در رسمیو
در رسمیو میتوانید نام برند یا نام شرکت را جستوجو کنید و اطلاعات مرتبط با آن را بررسی کنید. این قابلیت برای زمانی کاربرد دارد که نام روی محصول با نام شرکت مالک یا تولیدکننده متفاوت است.
وقتی نام برند را میدانیم
- نام برند را در رسمیو جستوجو کنید.
- نتایج مرتبط با برند را بررسی کنید
- در بخش مالک اطلاعات شرکت صاحب برند را مشاهده کنید.
- نام شرکت را برای بررسی دقیقتر در رسمیو جستوجو کنید
- اطلاعات ثبتی، مدیران، موضوع فعالیت، ارتباطات و سایر دادههای موجود را بررسی کنید.
وقتی نام شرکت را میدانیم
- نام شرکت را در رسمیو جستوجو کنید.
- وارد صفحه شرکت شوید.
- بخش مربوط به مالکیت معنوی و مجوزها را بررسی کنید.
- نام برندهای مرتبط با شرکت را پیدا کنید.
- در صورت نیاز، هر برند را جداگانه جستوجو و بررسی کنید.
این روش کمک میکند ارتباط میان برند، شرکت مالک، شرکت تولیدکننده و سایر مجموعههای مرتبط بهتر مشخص شود.
یک مثال ساده
فرض کنید روی یک بسته محصول، نام برند «الف» نوشته شده است؛ اما در بخش اطلاعات محصول، نام شرکت «ب» درج شده است.
در این شرایط، چند احتمال وجود دارد:
- شرکت «ب» مالک برند «الف» است.
- شرکت «ب» تولیدکننده محصول برای برند «الف» است.
- شرکت «ب» واردکننده یا توزیعکننده محصول است.
- برند «الف» متعلق به یک شرکت مادر دیگر است.
- تولید محصول در قالب OEM و ODM به یک کارخانه دیگر سپرده شده است.
برای تشخیص این موضوع، باید اطلاعات برند و شرکت را جداگانه بررسی و ارتباط میان آنها را مشخص کرد. جستوجوی نام برند و نام شرکت در رسمیو میتواند به شروع این بررسی کمک کند.
سوالات متداول
خیر. برند نامی است که مشتری محصول را با آن میشناسد، اما شرکت شخصیت حقوقی مالک، تولیدکننده یا مدیریتکننده کسبوکار است.
نام برند را در رسمیو جستوجو کنید و اطلاعات شرکتهای مرتبط، برندها و سوابق ثبتی را بررسی کنید.
نه لزوماً. ممکن است تولید محصول به یک شرکت سپرده شده باشد و مالکیت برند در اختیار شرکت دیگری باشد.
مالک برند، حق استفاده و مدیریت نام تجاری را دارد؛ تولیدکننده شرکتی است که محصول را تولید یا بستهبندی میکند.
خیر. واردکننده فقط محصول را وارد کشور میکند و ممکن است مالک برند یا تولیدکننده آن نباشد.
نام برند، تولیدکننده، واردکننده، صاحب امتیاز، نشانی و گاهی اطلاعات ثبتشده محصول روی بستهبندی درج میشود.