ماکارونی یکی از محبوبترین غذاهایی است که در خانوادههای ایرانی طبخ میشود؛ غذایی که اصالتاً ایتالیایی است، ولی در ایران آن را چنان بومیسازی کردهایم که دیگر شباهتی به نمونه اصلی آن ندارد! جالب است بدانید چیزی که ما به آن ماکارونی میگوییم، در واقع اسپاگتی نام دارد و ماکارونی نوعی پاستای لولهای شکل و توخالی است. در این گزارش به معرفی شرکت «تکماکارون» نخستین تولیدکننده صنعتی ماکارونی در ایران میپردازیم و مسیر حرکت بنیانگذار آن را مرور میکنیم. علاوه بر این، سری هم به دادههای «تکماکارون» در سامانه «رسمیو» خواهیم زد.
“جرقهی شکلگیری تکماکارون زمانی زده شد که آقای وزیر به طعم ماکارونی ترکیهای همسرش فکر کرد و این سؤال پیش آمد: چرا در ایران ماکارونی تولید نمیشود؟”
از یزد به ایتالیا
احمد صادقیان در سال ۱۳۳۲ در میبد یزد چشم به جهان گشود. در کودکی و نوجوانی در کنار پدرش به کسب تجربه در زمینههای متنوع صنعتی، تجاری و کشاورزی پرداخت و پس از پایان تحصیلات متوسطه، رشته مدیریت بازرگانی را برای تحصیل در دانشگاه برگزید. در سال ۱۳۵۵ فارغالتحصیل و پس از آن راهی خدمت سربازی شد. نخستین اقدام مهم صادقیان که نقطه عطفی در زندگی کاری او محسوب میشود، راهاندازی کارخانه فرش «ستاره کویر یزد» در سال ۱۳۶۰ است. او این کارخانه را با تکیه بر حرفه خانوادگی و پدریاش تأسیس کرد و در ادامه هم هدایت آن را به صورت خانوادگی ادامه داد. این شرکت در یزد واقع شده و برادران صادقیان به صورت جمعی آن را اداره میکنند؛ علیمحمد صادقیان ریاست هیئتمدیره را بر عهده دارد و احمد صادقیان علاوه بر عضویت در هیئتمدیره، مدیرعامل «فرش ستاره کویر یزد» است. شرکتهای دیگری مانند «فرش خاطره کویر یزد»، «نساجی یزد»، «رنگرزی یزد» و «الیاف یزد» نیز به مرور زمان در پی یکدیگر ایجاد شد تا امروز بتوان این مجموعه را یکی از بزرگترین گروههای صنعتی در زمینه تولید فرش دانست. اما چه اتفاقی میافتد که یک صنعتگر فعال در زمینه فرش که یک هنر سنتی ایرانی است، به این نتیجه میرسد که به سمت تولید یک محصول با اصالت ایتالیایی مانند ماکارونی برود؟!
دستپخت همسر آقای وزیر
ماجرا به سال ۱۳۷۰ بر میگردد؛ زمانی که محمدرضا نعمت زاده که در آن زمان سکاندار وزارت صنایع بود، جلسهای با حضور صادقیان و تعداد دیگری از صاحبان صنایع برگزار کرد. نعمت زاده در آن جلسه درباره ماکارونیای که همسرش پخته بود صحبت میکند؛ ماکارونیای با برند آنکارا که آقای وزیر را به فکر فرو میبرد که چرا در ایران ماکارونی تولید نمیشود. جرقه شکلگیری «تکماکارون» همان جا زده شد و احمد صادقیان در قالب یک گروه چهارنفره شروع به واردات ماشینآلات و تجهیزات روز دنیا برای تولید ماکارونی کرد. چند سالی طول کشید تا «تکماکارون» نبض بازار را در دست بگیرد و مشتریان برندهای ترکیهای ماکارونی مانند «آنکارا» و «باریلا» را به خود جلب کند. شرکت «تولیدی تکماکارون» در سال ۱۳۷۳ به ثبت رسیده و ۵۰ میلیارد تومان سرمایه ثبتی دارد. از سال ۱۳۹۷ رضا مطلبی کاشانی ریاست هیئتمدیره این شرکت را بر عهده گرفت و پسرش عبدالرضا نیز نایبرییس هیئتمدیره است. از آن زمان در «تکماکارون» دیگر خبری از خانواده صادقیان نیست. این شرکت در مجموع ۵۳۸ محصول تولید میکند که طبیعتاً خانواده ماکارونی مهمترین آن است. روغن نباتی، رب گوجهفرنگی، کورنفلکس، پودر کیک، اسنک و غلات حجیمشده و بادامزمینی برخی دیگر از محصولات «تکماکارون» است که البته هیچ یک از این محصولات به موفقیت ماکارونی تولیدشده در این شرکت دست نیافتهاند. ظرفیت تولید ماکارونی در این شرکت ۱۳۸ هزار تن است.
پاستا و خانواده محترم
در سالهای اخیر غذاهای فرنگی و به طور خاص غذاهای ایتالیایی رواج زیادی در ایران پیدا کردهاند؛ به همین خاطر حتماً تا کنون متوجه شدهاید که پاستا تنوع بسیار بالایی دارد. شرکت «تکماکارون» هم تلاش کرده همه انواع پاستا را تولید و روانه بازار کند. پرفروشترین محصول این شرکت اسپاگتی است که شامل ۲۵ نوع در قطرهای مختلف و حتی ترکیبات متفاوت است. «تکماکارون» علاوه بر اسپاگتی معمولی، اسپاگتی غنیشده با انواع ویتامینها و مواد معدنی، اسپاگتیهای سبوسدار و دو پاستای خاص به نامهای فتوچینی و لینگوئینی را تولید میکند. پاستاهای فرمی این شرکت نیز به ۳۰ نوع میرسد که پنه، پیکولی، پروانهای و جامبو شلز برخی از مشهورترین انواع آن است. لازانیا هم یکی دیگر از محصولات پرفروش «تکماکارون» محسوب میشود.
بیشتر بخوانید : “مهرام”از کجا آغاز کرد و به کجا رسید؟
«دراژه» اینجاست
یکی دیگر از فعالیتهای احمد صادقیان که آن را در سال ۱۳۷۳ و همزمان با راهاندازی «تکماکارون» آغاز کرد، تأسیس شرکتی به نام «صنایع غذایی دراژه» بود؛ شرکتی که با بهرهگیری از پیشرفتهترین تکنولوژی و تجهیزات کشورهای آلمان، فرانسه و بلژیک به تولید تافیهای روکشدار، مغزدار، کلاسیک و میوهای و پودرهای ژله، ژله رژیمی، دسر میوهای، کرم کارامل و کرم شکلات میپردازد. کارخانه «دراژه» در زمینی به وسعت ۴۰ هزار متر مربع در شهرک صنعتی یزد واقع شده است و احمد صادقیان ریاست هیئتمدیره آن را بر عهده دارد. سرمایه ثبتی این شرکت ۴۷ میلیارد تومان است و ۲۶۲ محصول متنوع تولید میکند. دو تافی پرطرفدار «اِلِمان» و «اینجاست» در «دراژه» تولید میشوند و این شرکت دسرهایی مانند کرم کارامل، کرم شکلات، پاناکوتا و تیرامیسو را نیز در بازار دارد. «دراژه» دو محصول وارداتی هم دارد؛ پاستیل «فینی» از کشور اسپانیا و محصولی به نام «نی شیر» (quick milk)؛ نوعی نی که اسانسهای خوراکی در آن وجود دارد و به افزایش علاقه کودکان به خوردن شیر کمک میکند.
تک ماکارون در قلب یک شبکه بزرگ
گرافی که در تصویر مشاهده میکنید، نمایی کلی و جذاب از شبکه ارتباطات تک ماکارون را نشان میدهد. این گراف که توسط رسمیو طراحی شده است، روابط بین افراد، شرکتها و نهادهای مرتبط با تک ماکارون را به تصویر میکشد؛ از اعضای هیئتمدیره گرفته تا شرکای تجاری و انجمنهای مختلف. مرکز گراف بهخوبی هسته اصلی تک ماکارون را نشان میدهد و خطوط ارتباطی از آن به سمت افراد و سازمانهای مرتبط کشیده شده است. این تصویر کمک میکند تا با یک نگاه ساده، متوجه شویم که چگونه تک ماکارون توانسته است شبکهای قوی و تأثیرگذار در صنعت خود ایجاد کند. شبکهای از همکاریها که این برند محبوب را همیشه در اوج نگه داشته است.
نتیجهگیری:
داستان موفقیت «تکماکارون» مشابه سایر برندهای بزرگ ایرانی مانند «گلرنگ» است که با نوآوری در محصولات و شناخت دقیق از نیازهای بازار، توانستند جایگاه خود را در بازار تثبیت کنند. تکماکارون از یک برند کوچک به یکی از بزرگترین تولیدکنندگان ماکارونی در ایران تبدیل شده و موفقیتش را مدیون تواناییهای مدیریتی و تطبیق با روندهای جهانی است.
